Όλο και πιο συχνά σκέφτομαι ότι τα social media έχουν χάσει μεγάλο μέρος από αυτό που τα έκανε ενδιαφέροντα. Η αίσθηση της παρέας έχει δώσει χώρο στη διαφήμιση, στην αυτοπροβολή και στο περιεχόμενο που μοιάζει φτιαγμένο αποκλειστικά για να μη σταματήσεις να κοιτάς.
LinkedIn και Facebook: άλλαξε η παρέα και το περιεχόμενο
Το LinkedIn, για εμένα, έχει απομακρυνθεί από τον επαγγελματικό του σκοπό. Ανάμεσα σε χρήσιμες επαφές και πραγματικές ευκαιρίες, συναντάς ιστορίες επιτυχίας που μοιάζουν μεταξύ τους, έτοιμη έμπνευση και ανθρώπους που παρουσιάζουν κάθε καθημερινή κίνηση σαν μεγάλο επιχειρηματικό μάθημα. Θα ήθελα περισσότερη δουλειά στην πράξη, περισσότερη τεχνογνωσία και λιγότερο θέατρο.
Το Facebook μου θυμίζει περισσότερο την παλιά διαδικτυακή παρέα που μεγάλωσε μαζί του. Οι τοπικές ομάδες εξακολουθούν να έχουν αξία: εκεί μπορείς να βρεις ανθρώπους της περιοχής σου και μια χρήσιμη πληροφορία. Το γενικό feed, όμως, συχνά μου δίνει την αίσθηση μιας ανακύκλωσης από αναρτήσεις, αντιπαραθέσεις και διαφημίσεις.
Η ηλικιακή εικόνα θέλει προσοχή. Στην έρευνα του Pew Research Center για το 2025 στις ΗΠΑ, το Facebook παραμένει ευρέως διαδεδομένο σε πολλές ηλικίες, ενώ Instagram και TikTok έχουν εντονότερη παρουσία στους νεότερους. Αυτά τα στοιχεία αφορούν τις ΗΠΑ και δεν αποτελούν μέτρηση της Ελλάδας.
Instagram: η βιτρίνα που γίνεται συνήθεια
Στο Instagram με κουράζει η συνεχής έκθεση στην «καλύτερη εκδοχή» των πάντων. Καλύτερο σώμα, καλύτερες διακοπές, καλύτερη δουλειά, καλύτερη ζωή. Για έναν νέο άνθρωπο που ακόμη διαμορφώνει την εικόνα του εαυτού του, αυτή η σύγκριση μπορεί να γίνει πιεστική.
Αρκετοί από όσους μεγαλώσαμε με τις πλατφόρμες συνηθίσαμε να παρακολουθούμε περισσότερο και να μοιραζόμαστε λιγότερο. Βλέπεις τις ζωές των άλλων, προσπερνάς και συνεχίζεις. Η συμμετοχή γίνεται συνήθεια κατανάλωσης και κάποια στιγμή έρχεται η βαρεμάρα.
Αυτό δεν περιγράφει κάθε νέο χρήστη. Η έρευνα του Pew το 2026 σε εφήβους στις ΗΠΑ καταγράφει και θετικές εμπειρίες διασκέδασης και σύνδεσης, μαζί με δυσκολίες γύρω από τον χρόνο χρήσης, τον ύπνο και την παρενόχληση. Η πίεση αξίζει συζήτηση, χωρίς να αντιμετωπίζουμε μια ολόκληρη γενιά σαν να έχει την ίδια εμπειρία.
YouTube και TikTok: περισσότερο βίντεο, λιγότερη υπομονή
Στο YouTube με ενοχλεί το επαναλαμβανόμενο περιεχόμενο που παράγεται με AI: παρόμοια κείμενα, συνθετικές φωνές και εικόνες που αλλάζουν χωρίς να προσθέτουν κάτι. Χρησιμοποιώ κι εγώ εργαλεία AI. Περιμένω όμως να υπάρχει άνθρωπος που έχει δουλέψει την ιδέα, έχει ελέγξει όσα λέει και αναλαμβάνει την ευθύνη του αποτελέσματος.
Το ποσοστό έχει σημασία: η Kapwing εντόπισε 104 βίντεο που ταξινόμησε ως χαμηλής ποιότητας AI περιεχόμενο σε 500 προτεινόμενα Shorts νέου λογαριασμού, περίπου 21%. Πρόκειται για συγκεκριμένο δείγμα προτάσεων, όχι για καταμέτρηση όλου του YouTube. Δεν προκύπτει από αυτή την έρευνα ότι «το 80% του YouTube είναι AI».
Στο TikTok η δική μου αίσθηση είναι συχνά ότι ξεφυλλίζω έναν ατελείωτο διαφημιστικό κατάλογο σε μορφή βίντεο. Κάποιος προωθεί προϊόν, κάποιος υπηρεσία, κάποιος τον εαυτό του. Ακόμη και μια ενδιαφέρουσα ιδέα μπορεί να χαθεί όταν ακολουθούν δεκάδες παραλλαγές της. Συνεχίζεις το scroll χωρίς να έχεις ιδιαίτερη διάθεση να μείνεις σε κάτι.
Πού στρέφεται τελικά ο κόσμος;
Δεν υπάρχει μία εφαρμογή στην οποία μετακομίζουν όλοι. Μάλιστα, το Digital News Report 2026 του Reuters Institute δείχνει πόσο ισχυρός παραμένει ο ρόλος των κοινωνικών δικτύων και των πλατφορμών βίντεο στην ενημέρωση. Η κούραση που περιγράφω μπορεί να συνυπάρχει με τη συνεχή χρήση τους.
Η δική μου εκτίμηση είναι ότι αποκτά μεγαλύτερη αξία η πιο συγκεκριμένη επαφή: μια μικρή ομάδα γύρω από ένα ενδιαφέρον, μια ιδιωτική συζήτηση, ένας δημιουργός που επιλέγεις να ακούσεις σε βάθος, ένα podcast ή ένα newsletter που ανοίγεις επειδή το θέλεις. Το ίδιο ισχύει για ένα προσωπικό blog, όταν υπάρχει λόγος να επιστρέψεις στον άνθρωπο που γράφει.
Αυτές οι επιλογές μπορούν να υπάρχουν παράλληλα με τα social media. Μπορεί να βρεις κάποιον μέσα από ένα μικρό βίντεο και στη συνέχεια να θελήσεις να διαβάσεις τη σκέψη του, να του κάνεις μια ερώτηση ή να τον γνωρίσεις από κοντά. Εκεί αρχίζει να χτίζεται μια σχέση που διαρκεί περισσότερο από το επόμενο σύρσιμο της οθόνης.
Γι’ αυτό θέλω το zotis.gr να έχει τη δική μου ματιά και χώρο για επικοινωνία, όπως το «Ρώτα τον Ζώτη». Να μπορεί κάποιος να διαβάσει, να διαφωνήσει και να βρει κάτι που άξιζε τον χρόνο του.
Για εμένα, αυτό θα έχει αξία στο διαδίκτυο από εδώ και πέρα: να ξέρω ποιος μιλάει και γιατί θέλω να τον ξανακούσω.
Άρθρο προσωπικής άποψης. Οι έρευνες παρατίθενται με το πεδίο και τους περιορισμούς τους. Το εξώφυλλο είναι συμβολική εικονογράφηση δημιουργημένη με AI.



